De vrijstelling van doorstorting van bedrijfsvoorheffing blijft voor veel ondernemingen een belangrijk fiscaal voordeel. Vooral bedrijven die inzetten op onderzoek en ontwikkeling, ploegenarbeid of startersmaatregelen maken er intensief gebruik van om hun loonkosten onder controle te houden.
Toch komt daar vanaf inkomstenjaar 2027 een belangrijke nuance bij: de federale regering plant de invoering van een correctiefactor die het uiteindelijke fiscale voordeel gedeeltelijk afroomt.
Waarom grijpt de federale regering in?
De federale overheid gebruikt vrijstellingen van bedrijfsvoorheffing al jarenlang als economisch stimuleringsinstrument. Werkgevers mogen onder bepaalde voorwaarden een deel van de ingehouden bedrijfsvoorheffing zelf behouden in plaats van volledig door te storten aan de fiscus. Dat mechanisme ondersteunt onder meer innovatie, nacht- en ploegenarbeid en de opstart van jonge ondernemingen.
De voorbije jaren is de budgettaire kost van die steunmaatregelen echter sterk gestegen. Hogere lonen, opeenvolgende indexeringen en het toenemende gebruik van sommige vrijstellingsregimes deden de uitgaven fors oplopen. In 2024 bedroeg de totale kostprijs voor de Schatkist volgens de overheid meer dan 4 miljard euro.
Met de invoering van een correctiefactor wil de regering die groei temperen zonder het bestaande systeem volledig te hervormen. De vrijstellingen blijven dus bestaan, maar het uiteindelijke voordeel wordt gedeeltelijk beperkt.
Vrijstellingspercentages blijven behouden
Belangrijk is dat de bestaande percentages van de vrijstellingen zelf niet wijzigen. Ondernemingen die vandaag bijvoorbeeld recht hebben op een vrijstelling van 80% voor onderzoekers of O&O-profielen, behouden dat theoretische percentage ook na 2027.
De aanpassing gebeurt pas in een tweede stap. Het berekende vrijstellingsbedrag zal namelijk vermenigvuldigd worden met een correctiefactor. Daardoor daalt het effectieve fiscale voordeel dat de onderneming uiteindelijk mag behouden.
De federale regering voorziet momenteel volgende percentages:
Dat betekent concreet dat ondernemingen opnieuw een groter deel van de bedrijfsvoorheffing zullen moeten doorstorten aan de overheid.
Concreet effect op de cijfers
De impact lijkt op het eerste gezicht beperkt, maar kan op grotere loonmassa’s toch aanzienlijk oplopen.
Een onderneming die vandaag recht heeft op een vrijstelling van 10.000 euro, zal vanaf 2027 dat bedrag niet langer volledig kunnen behouden. Door toepassing van de correctiefactor van 97% blijft het effectieve voordeel beperkt tot 9.700 euro.
In 2028 wordt de impact nog groter. Bij dezelfde theoretische vrijstelling van 10.000 euro blijft dan nog slechts 9.335 euro over door toepassing van de factor van 93,35%.
Voor ondernemingen die jaarlijks honderdduizenden euro’s aan vrijstellingen genieten, kan dit dus een voelbare stijging van de loonkosten betekenen.
Vooral impact voor arbeidsintensieve en innovatieve bedrijven
De maatregel zal niet voor elke onderneming dezelfde gevolgen hebben. Vooral bedrijven die sterk afhankelijk zijn van bestaande vrijstellingsregimes zullen het effect merken. Dat geldt onder meer voor:
Voor deze ondernemingen kan de correctiefactor niet alleen wegen op de rendabiliteit, maar ook op de cashflowplanning. Het verschil lijkt procentueel relatief klein, maar vertaalt zich in absolute cijfers vaak sneller dan verwacht.
Extra aandacht voor administratieve verwerking
Naast de financiële impact brengt de nieuwe regeling ook bijkomende administratieve aandachtspunten met zich mee. Werkgevers zullen in de aangifte bedrijfsvoorheffing vermoedelijk twee afzonderlijke bedragen moeten opnemen:
Nog geen definitieve regeling
Hoewel de krijtlijnen van de maatregel bekend zijn, ligt nog niet alles definitief vast. De correctiefactor maakt momenteel deel uit van een ontwerp van programmawet. Bovendien behoudt de overheid de mogelijkheid om de percentages later bij te sturen via koninklijk besluit.
Die flexibiliteit hangt samen met toekomstige economische evoluties zoals inflatie en loonindexeringen. Wanneer de werkelijke cijfers sterk afwijken van de huidige prognoses, kunnen de factoren dus nog aangepast worden.